مرگ ابدا چیزی نیست حرکت به اتاق مجاور است.

من هستم و تو هستی.

ان رابطه ای را که با هم داشتیم

هنوز هم داریم.

مرا به اسم اشنای گذشته ها صدا بزن.

با من به همان راحتی همیشه حرف بزن و

لحن کلمات را تغییر نده.

به ان شکلی که همیشه

به لطیفه های کوچک می خندیدیم بخند.

لبخند بزن به من فکرکن

بذار اسمم برای همیشه همان کلمه ی صمیمی

که بود باقی بماند.بگذار به راحتی به کلام بیاید

بدون اثری از سایه بر روی ان.

چون دیده نمی شوم چرا از ذهن ها بیرون بروم؟

من انتظار تو را می کشم.

جایی در همین نزدیکی.